සවස 10ට මට
වමනය දැනෙනවා. මම- ඔම්
ජ්, 'වමනය-ටිෂ්' යනු සැබෑ වචනයක්වත් නොවේ!
අනේ නෑ, අනේ නෑ!
මට ලෙඩක් දැනෙනවා, මම පිරිසුදු කරන්න ඕන, මම ඉහළට විසි කරන්න ඕන, මේ පැෂන් ෆෘට් බීම එහි සීනි වැඩියි තිබුණා.
නැතහොත් ක්ලබ් සෝඩාවෙන් ලැබෙන ගෑස් ඉතා කලබලකාරී වේ.
මට හිසරදයක් තියෙනවා.
සමහරවිට මට සිසිල් වේවි.
...
මට එංගලන්තය මග හැරෙනවා.
මට කෝනිෂ් කස්ටඩ් පුඩිං සහ අයිස්ක්රීම් මග හැරෙනවා.
මට මිනිස්සු මග හැරෙනවා.
එක මොහොතක් තිබුණා, මට මතකයි.
මම මගේ අම්මා එක්ක හිටියා, එහෙමත් නැත්නම් අම්මි මම ඇයව හඳුන්වන විදියට, අපි ලෙස්ටර්හි කෝපි කඩයක හිටියා, මේ වැඩිහිටි කාන්තාව, ඇය නිකම්ම අපි ළඟට ඇවිත්, “ආයුබෝවන්, ඔයා කොහොමද කරන්නේ?” ඉතාම අවංක විදිහට
එයාලගේ මිනිස්සු හරිම විශිෂ්ටයි.