හවස 2:30
(ඈ) ම
මත් මේකට කැමති නැහැ. මම හිතන්නේ, මම ලේඛකයෙක් විතරක් නෙමෙයි, මාධ්යවේදියෙක් වගේම ඊට වඩා, ඩයරිස්ට් කෙනෙක් කියලා
.මෙහි ලියා ඇති දේවල්, ඕනෑම මතක සටහනකට හෝ ඕනෑම ආකාරයක පුවත්පත් ලිපියකට හෝ හෙලිදරව් කිරීමට වඩා වටින්නේ, ඒවා විශ්වසනීය මූලාශ්රවලින් උකහා ගන්නා මගේ පෞද්ගලික මතයන් වන බැවිනි.
“මම මාධ්යවේදියෙකු ලෙස මා ගැන සිතන්නේ නැත;
හොඳයි, මම කිසිවෙකු මා මාධ්යවේදියෙකු යැයි සිතන්නේ නැත.
එදා මිනිස්සු මාව හඳුනා ගන්නේ නැති නිසා මම මගේ ටයි පටියක් හදන්නේ නැහැ.”
මම ශ්රී ලංකා රජය, ගෝඨාභය, ශවේන්ද්ර, බොහෝ අය, එල්ටීටීඊය, සියලු නායකයන්, තිලංග, තිලංග, ජගත්, විවිධ පුද්ගලයන් බොහොම විනෝදය සඳහා බැණ වැදුණා.
හැමෝම මගේ වැඩ කියවනවා!
මම හිතන්නේ මාධ්යවේදියෙක්ට හොඳ උදාහරණයක් කියලා. මට කිසිවක් සිදු නොවූයේ ශ්රී ලංකාව මාධ්යවේදීන්ට යැයි සිතනවාට වඩා හොඳින් සලකන බැවිනි.
සිංගප්පූරුවේ, ෆේස්බුක් සටහන් 'බෙදා ගැනීම' සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තු වරප්රසාද වලින් ආරක්ෂා වූ ලී හසියන් ලූන්ග් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රීවරුන්ට නඩු පවරයි!
ඔහු S$100,000 බක්ස් සඳහා මිනිසුන්ට නඩු පවරයි, කුඩා කාලයේ පවා, දේශීය බ්ලොග්කරුවන්.
කිසියම් ආකාරයක මිනීමැරුම් දැකීම ගැන කනගාටු වෙනවා. මම මිනීමරුවලට වෛර කරනවා. ලසන්ත ඝාතනය කරපු හැටි මම කැමති නෑ
.