සවස 2:45 මම ඩේන
රීස් ටාගරීන් නොවේ. මට මකරුන් නෑ. සමහරවිට මැකාව්ස්. ඒත් මම ආවේ මිනිස්සුන්ව නිදහස් කරන්න. මම ඇවිත් තියෙන්නේ ජනතාවක් හැටියට අපිට තියෙන මේ දම්වැල් බ්රේක් කරන්න. ඔව්, කිසිවක් බිඳ දැමිය නොහැකි දම්වැල්, මිනිසුන්ට මා වෙනුවෙන් ඇති මේ හැඟීම, ඔවුන්ගේ මිතුරන් වෙනුවෙන්, සහ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, මෙම බැඳීම, ඒ පවතිනු ඇත. එහෙත් වහල්භාවය, බිය, තරාතිරම හා ලැජ්ජාව, නොදැනුවත්කම, නොදැනීම යන මේ දම්වැල් ඔවුන් කපා දමනු ඇත. මිනිසුන්ට සැමවිටම සත්යය මා සමඟ ඇති වන අතර එය ඔවුන්ව නිදහස් කරනු ඇත. මොකද අපේ මිනිස්සු අඳින ඒ ලින්ක් කඩන්න මට අවශ්ය නැහැ. මම ඔවුන්ට කියන්න ඕනේ ඒවායින් ඉවත් වෙන්නේ කොහොමද කියලා. මට අවශ්ය වන්නේ ඇහුම්කන් දෙන අයගේ දම්වැල් කඩන්න විතරයි, ඊට පස්සේ, අපේ සෙසු මිනිස්සුන්ව නිදහස් කරන්න පුළුවන්.
බොහෝ අය මම එකඟ නොවන මෝඩ දේවල් කියනවා:
“ලෙහාන් එකම තැනැත්තා, ඇත්තටම ආර්ථිකය ගැන කිසිවක් දන්නා කෙනෙක්. ආරක්ෂාව ගැන අපේ හමුදාව ගැන එයා තමයි අපිට මෙතෙක් තිබුණු එකම පිරිසිදු දේශපාලනඥයා. නීතිය ගැනත් යුක්තිය කොතරම් වැදගත්ද කියන එක ගැන දන්න කෙනෙක් විතරයි. සැබෑ දර්ශනයක් සහිත කෙනෙකු පමණක්, ඔහුගේ හදවතේ, සහ සමහර ව්යාජ, copy paste සැලසුමක් නොවේ. ලෙහාන්ට ප්රතිචාර දැක්වීමේ උපාය මාර්ගයක් ඇත. ඔහු සෑම විටම සමාන ය: අවංක, ඉහළට සහ ධාවනය සහ සෑම අවදි පැයකදීම, ඔහු මෙම වේගයෙන් අතුරුදහන් වන දේශයේ තම රටේ ජනතාව ගැන පමණක් සැලකිලිමත් වේ. සංජීතා වීරරත්න, Nobody Knows නමින් දූෂණය පිළිබඳ චිත්රපටයකට සහභාගි වුණා. නමුත් ඇයට අවශ්ය වන්නේ Everyone Knows නමින් සැබෑ ජීවිත චිත්රපටයක රඟපෑමටයි. ලෙහාන් විසින් අධ්යක්ෂණය කර මේ රටේ ජනතාව විසින් ඡන්ද පෙට්ටියේදී නිෂ්පාදනය කරන ලදි
.අද හැමෝම විශ්වාස කරන බව පෙනෙන අතරම, ඔවුන් ස්වේච්ඡාවෙන් කවදා හෝ වැඩ කිරීමට, ඔවුන්ගේ සේවායෝජකයා හෝ උසස් හෝ අධීක්ෂක හෝ ලොක්කා හෝ සර් අමතන්න, ඔවුන් පමණක් ඉවසා සිටින එකම පුද්ගලයා ඔහු ලෙහාන් ලෙස හඳුන්වයි.”
ඒක ඔයාට මොකක් හරි කියනවා.
ඒක ඔයාට හැමදේම කියනවා.