පෙරවදන

සෑම ගමනක්ම කොතැනකින් හෝ ආරම්භ වේ. මගේ ගමන ආරම්භ වූයේ කප්පංගමුව නම් කුඩා ගම්මානයෙනි. එහි ජීවිතය සරල විය, අවස්ථා අඩු විය, අහස ළඟා විය නොහැකි තරම් දුරින් පෙනුණි.

1987 දී, තරුණ නිලධාරී ශිෂ්‍යභටයෙකු ලෙස මම සර් ජෝන් කොතලාවල ආරක්ෂක ඇකඩමියට (KDA) එක්වුණෙමි. එවකට එය සන්නද්ධ හමුදා නිලධාරීන් පුහුණු කිරීම සඳහා වූ ඇකඩමියක් විය. වසර ගණනාවක් ගතවෙද්දී, එම ආයතනයද උපාධි පිරිනමන විශ්වවිද්‍යාලයක් — ජෙනරාල් සර් ජෝන් කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යාලය (KDU) — බවට පරිවර්තනය විය. එක් අතකට, මගේම ගමනද එය සමඟම වර්ධනය විය.

ගමේ පිරිමි ළමයෙකු වූ මම ඉංජිනේරුවෙකු, ගුවන් හමුදා නිලධාරියෙකු, අණදෙන නිලධාරියෙකු, කථිකාචාර්යවරයෙකු සහ පසුව ව්‍යාපාරික නායකයෙකු බවට පත්වුණෙමි. ඒ ගමනේදී මට අභියෝග, අසාර්ථකත්වයන්, මිත්‍රත්වයන්, වගකීම් සහ අවස්ථා හමුවූ අතර, ඒවා මා අද වන පුද්ගලයා බවට හැඩගැස්වීය.

දූලියෙන් අහසට යනු මගේ ජයග්‍රහණ පිළිබඳ සරල වාර්තාවක් පමණක් නොවේ. එය මගේ ගමනේ කතාවයි — මට හමුවූ මිනිසුන්ගේ, මාව පරීක්ෂාවට ලක් කළ අත්දැකීම්වල, මම ඉගෙනගත් පාඩම්වල සහ මගේ ජීවිතයේ දිශාව වෙනස් කළ අනපේක්ෂිත හැරීම්වල කතාවයි.

පසුපසට හැරී බලන විට, ගමේ දූලි පාරකින් අහස දක්වා වූ ගමන එක මහා පිම්මකින් සිදු නොවූ බව මට වැටහේ. එය ධෛර්යයෙන්, විශ්වාසයෙන් සහ අඛණ්ඩ උත්සාහයෙන් ගත් අසංඛ්‍ය කුඩා පියවරවලින් සැදුණු ගමනකි.

මෙය ඒ පියවරවල කතාවයි — දූලියෙන් අහසට.