මට මතකයි, ටී ස්විෆ්ට්ගේ සංගීතයට සවන් දෙමින්, එය මාව ටෙලිපෝර්ට් කරයි, මෙම අපූරු ස්ථානයට, සහ එය මගේ ආත්මය සුව කරයි
සහ මම කොතරම් දුකක් දකින්නේ, ඒ ඔප්පන්හයිමර් විහිළුවක්
, එය ය.කොහොමද මේක ඇත්තටම ඒ තරම් සිසිල් නෙමෙයි.
ඒ වගේම මට ඒක පැහැදිලි කරන්න බැහැ.
ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ආත්මය, ඇය තුළ ශක්තිමත්ව සිටින අතර, ඇය අපව දල්වා තබයි කියා මම සිතමි.
ඒ වගේම ඇගේ රසිකයා වීම ගැන මට ආඩම්බර වෙනවා.
